06 lipca 2026 13:32 Zaktualizowany: 06 lipca 2026 13:33

Autor: Roksana Wojtecka

Kim jest Conor McGregor?

Conor McGregor to jedna z tych postaci, których w MMA nie trzeba długo przedstawiać. Irlandczyk zrobił w UFC rzeczy, które wcześniej wydawały się mało realne: został mistrzem dwóch kategorii wagowych, rozkręcił zainteresowanie sportem na skalę globalną i zbudował markę wykraczającą daleko poza oktagon. Jedni pamiętają go głównie z nokautu na Jose Aldo, inni z wielkich konferencji i ostrych tekstów, ale sportowo „The Notorious” przez lata był po prostu zawodnikiem, którego walki elektryzowały cały świat.

Kim jest Conor McGregor?

Conor McGregor to irlandzki zawodnik MMA, były mistrz UFC w kategorii piórkowej i lekkiej oraz były podwójny mistrz Cage Warriors. Urodził się w Dublinie i zanim trafił na największe areny świata, budował nazwisko na lokalnych galach oraz w brytyjskiej organizacji Cage Warriors. To właśnie tam pokazał, że ma nie tylko moc w rękach, ale też charakter do walki o najwyższe cele.

McGregor od początku kariery wyróżniał się stylem. Bazował na stójce, presji, precyzyjnym lewym prostym i pewności siebie, która dla rywali często była równie niewygodna jak jego ciosy. Do UFC wszedł w 2013 roku i bardzo szybko stał się jednym z najważniejszych nazwisk federacji. Jego walki nie były zwykłymi pojedynkami w rozpisce, to były wydarzenia, wokół których kręciła się cała gala.

Conor McGregor – wiek, waga, wzrost

Conor McGregor urodził się 14 lipca 1988 roku, więc obecnie ma 37 lat. Irlandczyk mierzy 175 centymetrów wzrostu. W karierze walczył w kilku limitach wagowych, ale największe sukcesy odnosił w kategorii piórkowej oraz lekkiej.

W piórkowej zdobył pas UFC po słynnym nokaucie na Jose Aldo, a w lekkiej został mistrzem po zwycięstwie nad Eddiem Alvarezem. McGregor występował też w kategorii półśredniej, m.in. w starciach z Natem Diazem i Donaldem Cerrone. To pokazuje, że jego kariera nie była zamknięta w jednej dywizji – Irlandczyk szukał dużych wyzwań i jeszcze większych walk.

Conor McGregor – walki

Zawodowy rekord Conora McGregora w MMA to 22 zwycięstwa i 6 porażek. Do tego dochodzi jedna walka bokserska z Floydem Mayweatherem, którą Irlandczyk przegrał, ale finansowo i marketingowo był to jeden z największych eventów w historii sportów walki.

McGregor zaczynał zawodowo w 2008 roku. Pierwsze pojedynki toczył w Irlandii, a przełom przyszedł po serii zwycięstw i zdobyciu pasów Cage Warriors w dwóch kategoriach wagowych. Po wejściu do UFC najpierw szybko odprawił Marcusa Brimage’a, potem pokonał Maxa Hollowaya, Diego Brandao i Dustina Poiriera. Każda kolejna walka budowała narrację, że do federacji wszedł ktoś, kto może zmienić układ sił w całej dywizji.

Największy sportowy moment? Dla wielu bez dyskusji UFC 194 i nokaut na Jose Aldo w 13 sekund. Ten cios dał McGregorowi pas wagi piórkowej i status globalnej gwiazdy. Później były dwie walki z Natem Diazem, mistrzowski występ z Eddiem Alvarezem oraz gorący pojedynek z Khabibem Nurmagomedovem.

Conor McGregor – UFC

McGregor podpisał kontrakt z UFC w 2013 roku i już w debiucie pokonał Marcusa Brimage’a przez nokaut. Potem wygrał z Maxem Hollowayem, Diego Brandao, Dustinem Poirierem i Dennisem Siverem, czym wywalczył sobie drogę do walk o pas. W starciu z Chadem Mendesem zdobył tymczasowe mistrzostwo wagi piórkowej, a kilka miesięcy później znokautował Jose Aldo.

W 2016 roku Irlandczyk przeszedł do historii jako pierwszy zawodnik UFC, który jednocześnie posiadał pasy w dwóch kategoriach wagowych. Zrobił to po świetnym występie z Eddiem Alvarezem na UFC 205. McGregor był wtedy na absolutnym szczycie: sportowo, medialnie i biznesowo.

Dalsza część kariery była już bardziej nierówna. Porażki z Khabibem Nurmagomedovem i Dustinem Poirierem pokazały, że w oktagonie sama legenda nie wystarcza. Mimo tego nazwisko McGregora dalej robi ogromny ruch, a jego potencjalny powrót zawsze automatycznie staje się jednym z najgłośniejszych tematów w MMA.

Conor McGregor – historia walk

  • Conor McGregor vs Marcus Brimage – debiut Irlandczyka w UFC zakończył się nokautem w pierwszej rundzie. To był mocny sygnał, że do federacji wchodzi zawodnik z wyjątkową stójką i dużą pewnością siebie.
  • Conor McGregor vs Max Holloway – McGregor wygrał decyzją, choć w trakcie walki miał problemy zdrowotne. Zwycięstwo z późniejszym mistrzem UFC po latach wygląda jeszcze cenniej.
  • Conor McGregor vs Dustin Poirier – pierwsze starcie z Poirierem zakończyło się szybkim zwycięstwem McGregora przez TKO. Irlandczyk wykorzystał presję, celność i mentalną przewagę przed walką.
  • Conor McGregor vs Chad Mendes – pojedynek o tymczasowy pas wagi piórkowej był dla McGregora dużym testem zapaśniczym. Irlandczyk przetrwał trudniejsze momenty i wygrał przez TKO.
  • Conor McGregor vs Jose Aldo – jedna z najbardziej ikonicznych walk w historii UFC potrwała tylko 13 sekund. McGregor idealnie skontrował mistrza i zdobył pas kategorii piórkowej.
  • Conor McGregor vs Nate Diaz – pierwsza walka z Diazem zakończyła się porażką McGregora przez poddanie. Rewanż był już pięciorundową wojną, którą Irlandczyk wygrał decyzją.
  • Conor McGregor vs Eddie Alvarez – na UFC 205 McGregor rozbił Alvareza i zdobył pas wagi lekkiej. To był pokaz precyzji, timingu i kontroli dystansu.
  • Conor McGregor vs Khabib Nurmagomedov – starcie było gigantyczne medialnie, ale sportowo lepszy okazał się Khabib. Rosjanin narzucił grappling i wygrał przez poddanie.
  • Conor McGregor vs Donald Cerrone – powrót Irlandczyka zakończył się błyskawiczną wygraną przez TKO. McGregor potrzebował mniej niż minuty, by zamknąć walkę.
  • Conor McGregor vs Dustin Poirier 2 i 3 – rewanże z Poirierem były już nieudane dla McGregora. Najpierw przegrał przez TKO, a później doznał kontuzji nogi, która zatrzymała walkę.

Conor McGregor vs Max Holloway 2

Najnowszym rozdziałem w historii walk McGregora ma być rewanż z Maxem Hollowayem na UFC 329. Według kursów Superbet, faworytem jest Holloway (1.43), a zwycięstwo McGregora wyceniono na 2.85; walka widnieje w ofercie na niedzielę 12 lipca, godz. 04:20 czasu polskiego.

Dla Irlandczyka to pojedynek o udowodnienie, że po długiej przerwie nadal potrafi rywalizować z absolutną czołówką.